Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Diabetologii Akademii Medycznej w Warszawie

Centrum Diabetologii w Szpitalu Bródnowskim w Warszawie

Kierownik: prof. dr hab. med. Anna Czech

Streszczenie. Obecność przeciwciał przeciw dekarboksylazie kwasu glutaminowego została po raz pierwszy stwierdzona w grupie pacjentów cierpiących na rzadką chorobę neurologiczną – zespół sztywnego człowieka (stiff man syndrome). Ich występowanie stwierdza się u 70–90% pacjentów w stanie przedcukrzycowym oraz u chorych z cukrzycą typu 1 (w tym 7–10% stanowią przypadki cukrzycy typu 1 rozpoznawanej u osób dorosłych). Wykazano, że jest to najbardziej czuły z pojedynczych markerów w identyfikacji osób obciążonych zwiększonym ryzykiem rozwoju cukrzycy. Przeciwciała przeciw dekarboksylazie kwasu glutaminowego występują częściej u starszych dzieci oraz w przypadkach opóźnionej cukrzycy typu 1 u dorosłych. Ich obecność stwierdzano nawet 10 lat przed pojawieniem się pierwszych klinicznych objawów cukrzycy.

Słowa kluczowe: przeciwciała przeciw dekaroksylazie kwasu glutaminowego – GADA > cukrzyca typu 1 > wolnopostępująca cukrzyca o podłożu autoimmunologicznym dorosłych – LADA

Summary. First detected in the serum of patients suffering from the rare neurological disorder, Stiff-Man Syndrome, antibodies to the islet cell antigen Glutamic Acid Decarboxylase (GAD) have been found in 70–90% of prediabetic and type 1 diabetic patients including 7–10% of adult onset diabetics with type 1 diabetes. GAD have been shown to be the most sensitive single marker for indentifying persons at risk of developing diabetes mellitus. Autoantibodies to GAD are generally more prevalent in older children and late onset Type 1 diabetics, and in some patients have been detected as many as ten years prior to the onset of clinical disease.

Słowa kluczowe: Glutamic Acid Decarboxylase Autoantibodies – GADA > diabetes mellitus type 1 > Latent Autoimmune Diabetes in Adults – LADA

Cały artykuł możesz odnaleźć w czasopiśmie. Zapraszamy do prenumeraty.